چهارشنبه سوری آئین نیاکان ما

دیشب در جشن چهارشنبه سوری از خداوند متعال تقاضا کردم دل همه ما راخصوصا کسانی که رادان عزیز آنها را دشمنان محترم نامیده است همانند آتشی که از روی آن پریدیم پاک کند تا بتوانیم كمالات و اداراك و انسا نيت را آنچنا ن در نهاد مان پرورش دهید که برای موفقیتهای ستارگان واقعی و ماندگار سینمای وطنمان مفید باشیم. و از سنگ اندازی و حاشیه پراکنی و شایعه سازی بپرهیزیم. 

خیلی جالب است وقتی رادان عزیز برای اعتراض و حقطلبی بهترین و محترمانه ترین کار را انجام می دهندبعضی ها این عمل را توهین به مقدسات می  دانند!!!

آیا اگر ورزشکاران ما در اعتراض به داوران خارجی مدال ازگردن بیرون بکشند ایرادی ندارد ولی اگر رادان سیمرغ را روی سنی که حرمت  دارد بگذارد می شود توهین به سیمرغ؟؟

آیا اگر رادان سیمرغ را دریافت می کرد و گروه سنتوری را به فراموشی میسپرد و با سیمرغ در آغوش گرفته از روی سن پایین می آمد مقبول خاطر آقایان واقع می شد؟

 ما به چنین هنرمندی افتخار می کنیم و صد البته بازیگری که همه چیزش با بقیه فرق می کند جایزه گرفتنش هم باید فرق کند...

               درد بسیار است و حوصله کم پس سخن کوتاه میکنم

 فقط اضافه کنم رادان هميشه مستقل فكر می كند، حرف می زند و كار

        می كند. و ما رادانی ها با  همه قوا از ایشان حمایت می کنیم.

به امید روزی که حسادتهاکم شود و دشمنان امروز دوستان فردا باشند و

همگی باهم شاهد موفقیتهای بین المللی بهرام رادان باشیم.

                                                                                               آمین.

                               *  *  *

چهارشنبه سوری یا به عبارتی دیگر چارشنبه سوری یکی از آئین های سالانه ایرانیان   است. ایرانیان آخرین سه شنبه سال خورشیدی را با بر افروختن آتش و پریدن از روی آن به استقبال نوروز می روند.چهارشنبه سوری، یک جشن بهاری است که پیش از رسیدن نوروز برگزار می شود.

                   
  
مردم در این روز برای دفع شر و بلا و برآورده شدن آرزوهایشان مراسمی را برگزار می کنند که ریشه اش به قرن ها پیش باز می گردد.مراسم ویژه آن درشب چهارشنبه صورت می گیرد برای مراسم در گوشه و کنار کوی و برزن یز بچه ها آتشهای بزرگ می افروزند و از روی آن می پرند و ترانه  (سرخی تو از من ، زردی من از تو ) می خوانند.

برف ها آب می شوند ...

گل ها باز شکفته می شوند ...

صدای بلبلکان به گوش می رسد...

روشنی و گرمای مزدا بر سردی و تاریکی اهریمن چیره می گردد...

همه چیز نوید بخش ورود بهار است...

پنجره را باز کنی بوی نوروز می آید...

                                      بوی نوروز می آید...

                                               بوی نوروز می آید...

                              * * *

یک سبد سیب سرخ نثار قدمهای بهار میکنم تا دعای خیر و سلامتی

 و برکت مرا با طراوت و شادابی خودش به گوش بهرام عزیز برساند

                     همه رزهای سرخ تقدیم تو باد...

                                    
                              برخیز که باد صبح نوروز                  در باغچه می‌کند گل افشان
 
                     خاموشی بلبلان مشتاق                   در موسم گل ندارد امکان
 
                            آواز دهل نهان نماند                  در زیر گلیم و عشق پنهان
  
                            بوی گل بامداد نوروز                    و آواز خوش هزاردستان
 
                   بس جامه فروختست و دستار           بس خانه که سوختست و دکان
 
                      ما را سر دوست بر کنارست              آنک سر دشمنان و سندان
 
             چشمی که به دوست برکند دوست                 بر هم ننهد ز تیرباران

              سعدی چو به میوه می‌رسد دست            سهلست جفای بوستانبان
 
        

سیمرغ حق مسلم رادان بود...

 داریوش مهرجویی:هفت هشت ماهی بود دنبال بازیگر نقش سنتوری می گشتم.خیلیها آمدند و نتوانستند آن چیزی که من می خواهم باشند. گذشت تا به فکر بهرام رادان افتادم.تصویری که از بهرام رادان داشتم بازیگر بدون ریش و موهای کوتاه بود و خب این چهره به نقش ما نمی خورد. او میبایست موهای بلند و ریش بلندی داشته باشد . خلاصه بهرام را پیدا نکردیم انگار به سفر رفته بود. تا اینکه بعد از چهار ماه که گشتیم یک روز با همان چهره ایی که می خواستیم پدیدار شد . انگار می دانست که من چه قیافه ایی می خواستم. ریش و موهایش را کوتاه نکرده بود. وقتی آمد و نگاهش کردم دیدم این همان علی سنتوری استکه می خواهم. هم قیافه و هم هیکل و همه چی اش تکمیل بود. گریمش کردیم و شدهمان علی سنتوری خودمان.

و خب الحق بهرام بازیگر بسیار خوبی است. راحت و روان است و خیلی ساده نقش را بازی کرد بخصوص صحنه ایی که پدر با سرنگ برایش تزریق می کند.اتفاقااین صحنه را دو بار تکرار کردیم و یکبار ایده های دیگری را اجرا کردیم. او هر دو بار عالی بود. بهرام نشان داد که آکتورخوبی برای سینمای ما و ایده آل برای کارگردان است. بازیگر باید ابتدا خمیر مایه را داشته باشد تا به نقش مسلط باشد. ما کاری که می کنیم راهنمایی اوست. راهنمایی اش می کنیم و از او می خواهیم که فلان کار را بکند و نکند. وقتی خواسته ها منطقی و معقول و باخصوصیات شخصیت جفت و جور باشد احساس رهایی می کند.

بهرام همه این ویژگیهارا داشت. برای یاد گرفتن سنتور اردوان کامکار بسیار زحمت کشید تا بهرام سنتور را یاد بگیرد و تمام این قطعات را باهاش تمرین کرد. برای در آوردن حس و حال معتاد بودن یک مشاور مسائل اعتیاد گذاشتیم تا تمام ریزه کاری ها را به اش یادبدهد. ضمن اینکه بهرام به این ها بسنده نکرد و خودش ساعتها با معتادها حرف می زد و از آنها حرکات وحرف زدنشان را یاد می گرفت.

بازیگر یعنی همین. این که هر خواسته ایی که کارگردان داشته باشد اجرا کند. بازیگر یعنی منظم بودن. که همه این فاکتور بهرام یک جا داشت. به اعتقاد من سیمرغ بلورین بازیگر مرد حق مسلم او بود.

"بهرام رادان" یک آکتور حرفه ایی در سینمای ما است.

تمام توصیفاتی که درباره بازیگری و استعداد حرفه ایی رادان کردم همه دقیقا در مورد گلشیفته فراهانی صادق است چرا که او هم یک بازیگری زیر پوستی است.یعنی به تمام معنا قابل انعطاف و خلاق است.

او هم برای یک کارگردان برای خلق شخصیتهای خاص و پیچیده ایده آل است. بده بستان های بین رادان و فراهانی هم این طوری شکل گرفت که من میزانسن کار را به آنها می دادم و آنها هم آن را می ساختند و کارگردانی محتوای قضیه هم با من بود.

 منبع :مجید توکلی در مصاحبه با مهرجویی به نقل از  همشهری جوان