اردلان کامکارآهنگساز فیلم که در ضمن استاد سنتور است معتقد است که از ده پانزده سال پیش تاکنون در جریان طرح مهرجویی بوده است و اضافه می کند:"من تا پیش از این فیلم برای هیچ فیلمی موسیقی نساخته بودم. موسیقی این فیلم را هم به دلیل آشنایی چند ساله ام با مهرجویی پذیرفتم. من در زمینه سنتور با مهر جویی کار کرده بودم. یک سال پیش با من تماس گرفت و گفت فیلمنامه ایی در این مورد دارد. چند بار با یکدیگر فیلمنامه را مرور کردیم و بعد هم پیش از آنکه فیلمبرداری شروع شود پنج قطعه موسیقی برای او آماده کردم که می بایست با Play back  در فیلم اجرا می شد.حدود دو ماه و نیم هم سنتور را به رادان یاد دادم و خوشبختانه آن قدر با استعداد بود که موفق شد گام های اولیه سنتور را یاد بگیرد."

در صحنه هایی که رادان سنتور می نوازد در نماهای نزدیک از خود کامکار در حین نواختن سنتور استفاده شد و در نماهای دور از رادان. از حسن تصادف دست های کامکار و رادان بسیار شبیه هم اند و به همین دلیل قرار شد که در نماهای نزدیک خود کامکار حضور داشته باشد. کامکار در این مورد می گوید:"این که دستهای من و رادان بسیار به هم شباهت دارد اتفاق بسیار جالبی است.رنگ دست های ما و حتی اندازه و قواره دست ها هیچ تفاوتی با یکدیگر ندارد.  یک مورد دیگر درباره صدای رادان است. در این فیلم محسن چاوشی می خواند و رادان فقط لب میزند اما جالب است بدانید که حتی صدای رادان هم خیلی شبیه چاوشی است و دقیقا تونالیته صدای چاوشی به صدای رادان می خورد.

رضا درمیشیان دستیار کارگردان فیلم یکی از تفاوتهای عمده این فیلم نسبت به فیلمهای دیگر مهرجویی را تعدد لوکیشن ها می داند. شروع فیلمبرداری خانه ایی دو طبقه در کاشانک بود که قرار شد خانه مسکونی علی سنتوری باشد. اما پیدا کردن خانه ایی که در طبقه دوم آن تراس داشته باشد با متراژ شصت هفتاد متر کار دشواری بود. خانه موصوف سرانجام پس از سه ماه پیگیری پیدا شد. البته به عقیده درمیشیان مهم ترین ویژگی فیلم جدید مهرجویی فیمبرداری با استفاده از روش bleach by-pass است.

تورج منصوری فیلمبرداری فیلم را با یک دوربین BL2 متعلق به خودش شروع کرد و همه صحنه ها نیز روی دست بود.

مثل هر فیلم دیگری چهره پردازی در این فیلم نقش اساسی دارد.طراحی و اجرای چهره پردازی این فیلم را فرید معیری(پسر فرهنگ معیری-استاد گریم)و پرستو معینی بر عهده داشتند.معیری می گوید:"اساس کار ما در این فیلم بر مبنای سایه کاری بود که در چند مرحله بود و بستگی به حالتهای بازیگران و به ویژه رادان داشت ... " معیری تاکید می کند که نور پرداز و فیلمبردار نقش تعیین کنندهای در مورد نتیجه کار دارند و اضافه می کند:"البته آقای منصوری و آقای کریمی که با ایشان همکاری می کردند خیلی به ما کمک کردند ... "

                   در واقع سنتوری فکر کوچکی بود که به تدریج

                  گسترش یافت و به مرحله فیلمنامه و فیلم

                              رسید  و با هنرمندی رادان

                                  خوش درخشید...